Kolezyum

Antik Romalılar tarafından "Anphitheatrum Flavlum" (Flavian Amfitiyatrosu) olarak adlandırılan Kolezyum, antik Roma'nın en ünlü ve etkileyici anıtı olmasının yanı sıra dünyanın en büyük amfitiyatrosudur.
48 metreye kadar yüksekliğe (başlangıçta 52 metreye ulaşıyordu), 527 metre çevre uzunluğuna ve 86 x 54 metre ölçülerinde, 3357 m²'lik arena alanına sahip olan yapı, 50 ila 80 bin seyirciyi ağırlayabiliyordu.
Adı şüphesiz yapının büyük boyutundan kaynaklanmaktadır, ancak her şeyden önce yakınında Nero'nun devasa bronz bir heykelinin bulunmasından türemiştir.

1990 yılında Kolezyum, Roma'nın tüm tarihi merkezi, İtalya'daki Vatikan dış bölgeleri ve Surların Dışındaki Aziz Pavlus Bazilikası ile birlikte UNESCO tarafından Dünya Mirası Listesi'ne alındı; Temmuz 2007'de ise Dünyanın Yeni Yedi Harikası arasına dahil edildi.

Yapı, MS 64'teki büyük Roma yangınından sonra inşa edilen Nero'nun devasa Domus Aurea evinin bulunduğu alanda gerçekleştirildi. Bu alan, Velia, Palatine, Celio, Opium ve Fagutale tepeleriyle çevrili bir vadiydi ve Tiber yönünde akan bir dere tarafından geçiliyordu; bu dere, kabaca günümüzdeki San Gregorio caddesini takip eden bir patika boyunca uzanıyordu.
Göletin varlığı, traverten sütunlardan oluşan ve sürekli bir beton halka üzerine oturan, sadece yeraltı suyunun akışı için birkaç menfez ile kesintiye uğrayan temellerde tasarruf sağlamak için bolca kullanıldı; aksi takdirde tüm alan sular altında kalacaktı.

İmparatorun heykeli öldürüldükten sonra, uygun güneş tacı eklenerek güneş tanrısını tasvir edecek şekilde yeniden şekillendirildi. Kolezyum daha sonra Hadrian döneminde Venüs Tapınağı ve Roma'ya yer açmak için orijinal yerinden taşındı. Taşınmadan sonra devasa heykelin kaidesinin bulunduğu yer, günümüzde modern bir tüf kaide ile işaretlenmiştir.

Flavian Amfitiyatrosu, 527 metre çevre uzunluğuna, 188 metre ana eksen uzunluğuna ve 156,57 metre küçük eksen uzunluğuna sahip elips şeklinde bir yapıdır.
70.000 kişiye kadar oturma kapasitesine sahip olan yapının arenası 76 metre x 46 metre ölçülerindeydi. İlk 3 kat, yarım sütunlarla çerçevelenmiş kemerlerden oluşurken, dördüncü kat ve sonraki katlar payandalarla desteklenmişti ve seyircileri güneşten korumak için büyük perdeyi destekleyen direkler kama şeklinde yerleştirilmişti.

Bazı ortaçağ efsanelerine göre, Kolezyum doğrudan yeraltı dünyasına açılan kapıdır; burada, alacakaranlıkta, ölülerin ruhları, belki de asla bulamayacakları ebedi huzuru aramak için dolaşırlar, çünkü 'uzmanlar şiddet içeren ve zamansız ölümleri tercih ederler.'
Başka bir efsane ise, Kolezyum çevresine aşılanan birçok bitkinin, yolcuların getirdiği sandaletler veya kötü imparatorlar tarafından kurban edilen hayvanların bacaklarından geldiğini söyler.